سرورهای ابری که وب‌سایت‌ها و سایر اطلاعات اینترنتی را ذخیره می‌کنند نیز در معرض خطراند. این یکی از بزرگترین آسیب‌پذیری‌های امنیت‌ سایبری است که از نظر تاثیر بالقوه بر سیستم‌های کامپیوتری شخصی، تجاری و زیربنایی دیده ‌شده‌ است. چنین نقصی در بخش اساسی کامپیوتر قرار دارد و هیچ راهی برای دانستن اینکه آیا یک دستگاه، هدفمند شده یا نه، وجود ندارد.

هر دو نقص (Specter) و (Meltdown) به‌وسیله یک تکنیک طراحی در اینتل، ایجاد شده‌ که به منظور ارتقای عملکرد تراشه‌ها، شناخته‌شده و به عنوان اجرای احتمالی ایجاد شده‌ است. این بدان معناست که هکرها می‌توانند به بخشی از حافظه کامپیوتر دسترسی پیدا کنند که باید غیرقابل دسترسی باشد. داده‌های حساسی نظیر کلمه عبور، ایمیل، اسناد و عکس‌ها که در معرض خطر قرار می‌گیرند.

بیشتر حملات سایبری شامل یافتن نقص در نرم‌افزار رایانه‌ای می‌شود که هکرها اجازه دسترسی به حافظه دستگاه یا سیستم‌عامل را می‌دهند. برای مثال، در سال 2017 یک حمله به نام "WannaCry" یک عیب در نسخه‌های قدیمی ویندوز، ایجاد کرد که در حدود 150،000 کشور و 300،000 کامپیوتر را تحت‌تاثیر قرار داده و تأثیرات ویران کننده‌ای بر شرکت‌ها و سازمان‌ها داشته است.

اما هکرها می‌توانند با استفاده از دو نقص مذکور، از طریق تمام لایه‌های نرم‌افزاری، به تراشه پردازنده‌ مرکزی (cpu) که عملکرد اساسی کامپیوترها را انجام می‌دهد، دست‌ یابند. از آنجا که این طرح‌های مشابه توسط تمام سازندگان عمده تراشه‌ها استفاده می‌شود، تقریبا هر کامپیوتر در جهان، از جمله اپل، دستگاه‌های اندروید، MacBooks، رایانه‌های رومیزی بزرگ و سرورهای اینترنتی، می‌تواند تحت‌تاثیر قرار گیرد.